支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓隐藏君主身份。玺,天子印。
引《文选·张衡<西京赋>》:“降尊就卑,怀璽藏紱。”薛综 注:“天子印曰璽;紱,綬也。怀藏之,自同卑者也。”晋•潘岳 《闲居赋》:“故髦士投紱,名王怀璽。”宋•司马光 《汉宫词》:“逆旅聊怀璽,田间共鬭鷄。”
huái xǐ ㄏㄨㄞˊ ㄒㄧˇ怀玺
谓隐藏君主身份。玺,天子印。《文选·张衡<西京赋>》:“降尊就卑,怀玺藏绂。” 薛综 注:“天子印曰玺;绂,绶也。怀藏之,自同卑者也。” 晋 潘岳 《闲居赋》:“故髦士投绂,名王怀玺。” 宋 司马光 《汉宫词》:“逆旅聊怀玺,田间共鬭鸡。”
["①思念,想念。如 ~念。~旧。~乡。~古。缅~。②包藏。如 ~胎。心~鬼胎。胸~壮志。~瑾握瑜。~才不遇。③胸前。如 ~抱。抱在~里。④心意。如 心~。胸~。正中( zhòng )下~。耿耿于~。⑤安抚。如 ~柔。⑥归向,使降顺:“~敌附远,何招而不至?”"]详细解释
["◎印,自秦代以后专指帝王的印。如 玉~。掌~大臣。~书。~节(印章)。~绶。"]详细解释
wò qiàn huái qiān
zuò huái bù luàn
găn ēn huái dé
huái tǔ zhī qíng
huái xiāng zhī qíng
juàn huái
xīn huái tăn tè
huái róu
chàng huái
huái lóng
huái bǐ
tiān xǐ
xiào xǐ
xìn xǐ
huái yù
huái fú
zhuàng huái
hăo huái
huái bì qí zuì
wěi huái
chéng huái
cān huái
huái kuì
jī huái
huái è bù quān
jīn huái lěi luò
huái dí
piān huái qiăn gàng
qīn xǐ shū
róu huái
gū huái
huái yuān bào qū
hóng shí gū huái
xiōng huái tăn bái
xīn huái yí jìng