支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥动鞭梢使发声。
引唐•李白 《行行且游猎篇》:“金鞭拂雪挥鸣鞘,半酣呼鹰出远郊。”王琦 注引《广韵》:“鞘,鞭鞘也。”宋•王禹偁 《寿宁节祝圣寿》诗之二:“数声飞电响鸣鞘,香褭金炉映赭袍。”明•汤式 《端正好·元日朝贺》套曲:“九龙车霞光闪闪明芝盖,五凤楼日色瞳瞳映赭袍,隐隐鸣鞘。”
挥鞭作声。
引唐·李白〈行行游且猎篇〉诗:「金鞭拂雪挥鸣鞘,半酣呼鹰出远郊。」宋·张孝祥〈浣溪沙·霜日明霄〉词:「霜日明霄水蘸空,鸣鞘声里绣旗红,淡烟衰草有无中。」
拼音:míng qiào
释义:挥动鞭梢使发声
["◎装刀、剑的套子。如 刀~。剑~。","◎拴在鞭子末端的细皮条。如 鞭~。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
hé míng
luán fèng hé míng
wā míng yǐn jiào
jī míng zhī zhù
dà míng dà fàng
fēng yǔ rú huì , jī míng bù yǐ
qiāng míng
míng gǔ
míng fèng
míng dàn
míng dú
míng guăn
shēn míng
míng tiáo
zhōng míng
jīn gǔ qí míng
míng lǔ
chì qiào
míng shì
míng yuè
míng tuó
míng yě shí píng
míng jiá
míng tiáo zhī shì
míng huáng
míng shén
míng hóu
guàn míng
lù míng yán
hú míng gōu zhōng
míng yáng fèng
què míng zhào jí
fèng míng qí shān
băi niăo tí míng
míng yù yè lǚ