支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸣叫;嘶叫。
引宋•吴淑 《蝉赋》:“乘凉风以翾翥,应白露而鸣嘶。”宋•范成大 《初入峡山效孟东野》诗:“峡 马类黄狗,不能长鸣嘶。”
["①马叫。如 ~叫。~鸣。人喊马~。②声音哑。如 ~哑。声~力竭。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng qǐ wǔ
yín míng
míng jīn shōu bīng
míng shēng
míng jì
míng kē
míng láng
míng fèng
míng xiè
míng áo
sī ài
suān sī
míng huán
míng bì
míng kǔn
míng hào
míng hóu
míng zhà
míng yuè
qì ruò shēng sī
míng kòng
míng tiáo zhī shì
nòng kǒu míng shé
míng huáng
wú fèng zhī míng
zhòng yù lù míng
míng shé
liăng bù wā míng
bù píng ér míng
míng hè zhōu
jī cháng léi míng
hé qīng shè míng
dǐng shí zhōng míng
xián míng lè qì
míng yù yè lǚ