支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸣叫;嘶叫。
引宋•吴淑 《蝉赋》:“乘凉风以翾翥,应白露而鸣嘶。”宋•范成大 《初入峡山效孟东野》诗:“峡 马类黄狗,不能长鸣嘶。”
["①马叫。如 ~叫。~鸣。人喊马~。②声音哑。如 ~哑。声~力竭。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
yín míng
hè míng zhī shì
lóng yuè fèng míng
gōu huǒ hú míng
míng què
gòng míng
míng fèng jì
míng bēi
míng jī
míng kē
tí míng
jīng míng
sī chǒu
sī yùn
shēn sī
míng dàn
míng gōng
shān míng gǔ yìng
míng shèng
jiàn míng
míng xián
yīng míng qiú shēng
zhōng míng dǐng shí
lì jié shēng sī
mó míng lè qì
nòng kǒu míng shé
tuó míng
míng nòng
féi dùn míng gāo
bù míng zé yǐ
chán míng shǔ
dōng míng xī yīng
jī gǔ míng jīn
qí shān míng fèng
míng qín ér zhì
míng yù yè lǚ