支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
鸣叫;嘶叫。
引宋•吴淑 《蝉赋》:“乘凉风以翾翥,应白露而鸣嘶。”宋•范成大 《初入峡山效孟东野》诗:“峡 马类黄狗,不能长鸣嘶。”
["①马叫。如 ~叫。~鸣。人喊马~。②声音哑。如 ~哑。声~力竭。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng quăn fèi
míng wā
qín sè hé míng
sī yă
míng luán
míng gǔ
tí míng
sī chǒu
míng sī
míng bāo
míng cí
míng dí
míng fú
míng huǒ
fēi míng
yǐn qiào yíng míng
míng yàn
yīng míng qiú shēng
lù míng yàn
míng lín
míng huáng
yǐn háng yī míng
míng qí fèng
míng yuè
suān míng
míng fèng tiáo
míng yín
fēng bù míng tiáo
fèng míng hè lì
hú míng gōu zhōng
míng shé
míng yáng fèng
míng shāo
dǐng shí zhōng míng
wā míng gǔ chuī
lòu jìn zhōng míng