支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲打铜锣。常用以警众、聚众。
引《元史·刑法志四》:“诸军官鳩财聚众,张设仪卫,鸣锣击鼓,迎赛神社,以为民倡者,笞五十七。”郭灿东 《黄巢》第三章七:“王处存 便命鸣锣收军。”
敲锣。
引《三国演义·第一二回》:「今夜初更时分,城上鸣锣为号,便可进兵。」《儒林外史·第四回》:「众回子心里不伏,一时聚数百人,鸣锣罢市,闹到县前来。」
["◎一种乐器,铜制,像盘,用槌子敲打出来。如 ~鼓经(戏曲打击乐各种谱式的泛称)。~鼓喧天。紧~密鼓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng yù
dă míng ér
gōu huǒ hú míng
chū xià zhī míng
diàn shăn léi míng
lóng míng
qiāo luó dă gǔ
míng gǔ
cháng míng
hǒu míng
míng huán
yīng míng
xiāo míng
míng lián
kāi luó
jīn luó
míng lǔ
míng líng
míng tān
dǒu luó
míng suō
míng jīn shōu jūn
shā luó
wā míng chán zào
shōu luó bà gǔ
gǔ bó qí míng
míng shén
chán míng shǔ
bù píng ér míng
wă fǔ zhī míng
míng zhōng jī qìng
yī míng
āi míng bù zhǐ
bù míng bù fēi
jī cháng léi míng
wā míng gǔ chuī