支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。参见“鸣鞭”。
引宋•苏舜钦 《览含元殿基因想昔时朝会之盛且感其兴废之故》诗:“赤案波光卷,鸣梢电尾回。”明•高明 《琵琶记·丹陛陈情》:“月淡星稀, 建章宫 里千门晓。御炉烟裊,隐隐鸣梢杳。”
解释
1、谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝﹑宴会等用之。
["①树枝或条状物的末端。如 树~。末~。~头。~林。②末尾。如 眉~。收~。③古代奏乐时拿的竿子。④古同“艄”,船舵尾。","①像圆锥体的形状。②柱形物体的横剖面向一端面逐渐缩小的形式。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
ěr míng
lǘ míng quăn fèi
míng què
wā míng chī jiào
qín sè hé míng
shǒu shāo
míng jīn shōu bīng
gū zhăng nán míng
qiāng míng
míng fàng
míng jī
míng xiào
gǔ yuè qí míng
shāo tǒng
chè shāo
míng dú
yīng míng
xǐ shàng méi shāo
míng wén
míng hé
wéi shāo
dòu míng
gāo shāo
zhí shāo
léi shēng hōng míng
shàng shāo
yōu yōu lù míng
míng jiōng
zhōng míng lòu jìn
rèn shēn ěr míng
bù míng zé yǐ
liăng bù wā míng
shāo zǐ gōng
gǔ jiăo qí míng
dǐng shí zhōng míng
jǐng zhōng cháng míng