支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
古代管乐器。葭,通“笳”。
吹奏笳笛。
引汉•张衡 《西京赋》:“发引和,校鸣葭,奏《淮南》,度《阳阿》。”
吹奏笳笛。参见“鸣笳”。
引《文选·谢灵运<九日从宋公戏马台集送孔令诗>》:“鸣葭戾朱宫,兰巵献时哲。”李周翰 注:“葭,笛也。天子行,鸣笛引路也。”
míng jiā ㄇㄧㄥˊ ㄐㄧㄚ
(1).古代管乐器。葭,通“ 笳 ”。 汉 张衡 《西京赋》:“发引和,校鸣葭,奏《淮南》,度《阳阿》。”
(2).吹奏笳笛。《文选·谢灵运<九日从宋公戏马台集送孔令诗>》:“鸣葭戾朱宫,兰巵献时哲。” 李周翰 注:“葭,笛也。天子行,鸣笛引路也。”参见“ 鸣笳 ”。
["①初生的芦苇。如 ~芦。~莩(❶芦苇中的薄膜;❷喻关系疏远的亲戚,如“~~之亲”)。②古同“笳”,一种乐器。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng jiào
hú míng xiāo zào
zì míng dé yì
jiān jiā zhī sī
luán míng
yīng míng qiú yǒu
wā míng chī jiào
jiān jiā yǐ yù shù
yăn huā ěr míng
míng bù píng
míng jiā
míng yuān
zhōng míng lòu jìn
míng fèi
míng guăn
míng qí
míng zhù
míng tuó
wă fǒu léi míng
qiāng jīn míng yù
shū háng yī míng
yǐn háng gāo míng
míng yuè
míng jiá
xiào míng
míng huáng
míng shén
guàn míng
míng náo
féi dùn míng gāo
áo míng biē yīng
míng zhōng jī qìng
zhōng míng fàn
jī cháng léi míng
yuè zhuó míng qí
míng yù yè lǚ