支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
良友。
用为对他人朋友的美称。
引《论语·季氏》:“乐节礼乐,乐道人之善,乐多贤友,益矣。”汉•徐干 《中论·贵验》:“至言也,非贤友则无取之,故君子必求贤友也。”
引明•徐渭 《女状元》第四出:“这几件可都要借光於贤友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①有道德的,有才能的。如 ~明。~德。~能。~良。~惠。~淑。~哲。~人。圣~。礼~下士。②敬辞,用于平辈或晚辈。如 ~弟。~侄。~契(对弟子或朋友子侄辈的敬称)。"]详细解释
xiōng yǒu dì gōng
dù xián jí néng
yǒu fēn
yīng míng qiú yǒu
míng yǒu
yǒu mín
yì yǒu
zhī yǒu
lǘ yǒu
miàn péng miàn yǒu
jiàn xián sī qí
sān xián shí shèng
xiào zǐ xián sūn
xuè yǒu bìng
yú xián
qún xián
jiāo péng yǒu
zuǒ xián
yǒu jiào
yùn yǒu
jiā yǒu
yí xián
xián yán
jǔ xián rèn néng
sè yǒu
jìng xián
qí yǒu
chuàn qīn făng yǒu
guì yǒu
yǒu dá yǐ shàng
huáng yǒu mù
fèng yǒu luán xié
qīng shèng zhuó xián
zhāo xián nà cuì
mò nì zhī yǒu
wēn wăn xián shū