支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
古代称日本。
古代称 日本。
引《晋书·宣帝纪》:“正始 元年春正月, 东倭 重译纳贡。”唐•贾邕 《送萧颖士赴东府得路字》诗序:“顷 东倭 之人,踰海来宾。”
["①方位词,日出的方向,与“西”相对。如 ~方。~经(本初子午线以东的经度或经线)。~山再起(喻失势之后,重新恢复地位)。付诸~流。②主人(古代主位在东,宾位在西)如 房~。股~。~道主(泛指请客的主人,亦称“东道”、“作东”)。③请客出钱的人。如 作~。④姓。"]详细解释
["◎古代对日作战时称日本为倭。如 ~奴。~寇。~刀。","◎古同“逶”,逶迤。"]详细解释
dōng líng xī sàn
dōng chuáng kuài xù
dōng hăi
dōng dào zhǔ
dōng pō qī jí
yīng guó dōng yìn dù gōng sī
ná dōng ná xī
dōng lín xī zhăo
shān dōng shān xiāng , shān xī chū jiàng
dōng jīng
dōng mǔ
dōng gāo
dōng wēng
dōng zhāng xī qù
dōng sī
dōng qīng
dōng qí
dōng bǐ
táo dōng dōng
lăo dōng
guān dōng jūn
dōng xiá
xù yuē dōng shēng
dōng wáng
dōng xiāng
dōng hòu
dōng tóu gòng fèng
dōng fāng xīng
dōng wéi
dēng dōng cè
dōng bēn xī cuàn
dōng chuáng zé duì
dōng chuāng shì fàn
dōng pō zhǐ
dōng pō lè fǔ
dōng lǔ shū