支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指马放声鸣叫。
例昂首嘶鸣。
英whinny; neigh; nicker;
(马)引声长鸣。
引《梁书·侯景传》:“所乘马,每战将胜,輒躑躅嘶鸣,意气骏逸。”唐•韩愈 《驽骥》诗:“渴饮一斗水,饥食一束芻;嘶鸣当大路,志气若有餘。”宋•文莹 《玉壶清话》卷八:“太宗 御厩一马号‘碧云霞’…… 太宗 甚爱。上樽餘沥时或令饮,则嘶鸣喜跃。”峻青 《黎明的河边·马石山上》:“山下的每一阵枪声,每一次战马的嘶鸣,都使人神经紧张很久。”
咝咝作响。
引萧红 《桥·初冬》:“在弟弟默默看着我的时候,在我的思想凝静得玻璃一般平的时候,壁间暖气管小小嘶鸣的声音都听得到了。”
马儿长声鸣叫。
引唐·李白〈古风〉诗五九首之二二:「胡马顾朔雪,躞蹀长嘶鸣。」《三国演义·第四〇回》:「人相喧嚷,马尽嘶鸣。」
["①马叫。如 ~叫。~鸣。人喊马~。②声音哑。如 ~哑。声~力竭。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
băi jiā zhēng míng
hè míng zhī shì
zhāng míng shǔ bào
bēi míng
bù píng zé míng
dă míng ér
wā míng gǒu fèi
hè míng jiǔ gāo
shēng sī lì jié
míng shēng
chán míng
fèng míng
gǔ yuè qí míng
sī ài
zhōng míng lòu jìn
míng chén
míng dú
xiāo míng
míng shēng shàng xià
bào míng
míng fèi kè
rén yǔ mă sī
míng luó hè dào
míng jiōng
míng qí fèng
míng fèng tiáo
tuó míng
míng kē xiàng
hán míng
yuán míng biē yìng
míng shé
gū yàn āi míng
wă fǔ zhī míng
jī gǔ míng jīn
míng yú qiáo mù
míng zhōng shí dǐng