支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
书法名称的一种。
引南朝 宋•鲍照 《飞白书势铭》:“丝縈髮垂,平理端密。盈尺锦两,片字金溢。故仙芝烦弱,既匪足双;虫虎琐碎,又安能匹?君子品之,是最神笔。”钱仲联 注引《墨薮》:“六国 时各以异体为符信,製芝英书。或曰, 汉 代有灵芝三种,植于殿前,故作也。”
["①神话中称有特殊能力、可以长生不死的人。如 ~人。~女。~子。~界。~境(①仙人居住的地方; ②形容景物美好的地方)。~风道骨。~山琼阁(喻虚无缥缈的美妙幻景)。②具有高超才能的人。如 诗~。酒~。③婉称死。如 ~去。~逝。"]详细解释
["①〔灵~〕见“灵”。②〔~兰〕“芝”和“兰”,古书上指两种香草,喻德行的高尚或友情、环境的美好等,如“~~之室”、“~~玉树”。"]详细解释
wán xiān
shuǐ xiān
xiān pǐn
shuǐ xiān cāo
shén xiān bú shì fán rén zuò
xiān fāng
qiú xiān
xiān gōng
zhī fáng
xiān rén dòng
xiān lù
lăo xiān cháng
xiān cái
xiān xiá guān
xiān jì
lǜ máo xiān
xiū liú xiān rén
cí xiān
xiān xiāng
xiān yóu sì
xiàn xiān yīn
xiān yǔ
xiān jiāng
jǐn páo xiān
dòng xiān cí
xuán xiān
xiān pā
xiān fēng dào gé
xiān rén tāo
xiān é zhuāng
zhū jī dà xiān
xiān jiàn jiè
zhì shèng xiān
xiān lǚ tóng zhōu
xiān tán jì
shén xiān shǔ