支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
带着红色;发红。常形容害羞。
引南朝 梁 江淹 《扇上彩画赋》:“昊天兮舒縹,暮云兮含頳。”苏曼殊 《断鸿零雁记》第二七章:“双颊殷红,含頳言曰:‘和尚行矣!恕奴无礼以对和尚。’”苏曼殊 《非梦记》:“薇香 回其含頳之面,就生微叹曰:‘君既迫於家庭之命,则吾又岂容违越?’”
["①衔在嘴里,不吐出也不咽下。如 ~一口水。~漱剂。~英咀( jǔ )华(喻反复琢磨体味文章的妙处)。~饴弄孙(含着糖逗小孙子,形容老年人的乐趣)。②藏在里面,包容在里面。如 包~。~义。~量。~苞。~蕴。~混。~垢纳污(指包容坏人坏事)。③怀有某种感情或意思,不完全表露出来。如 ~怒。~羞。~情。"]详细解释
["◎同“赬”。《玉篇•頁部》:“頳,赤也。本作赬。”"]详细解释
hán hùn
hán hū
hán lèi
hán zuǐ
hán shēng
hán tàn
hán yăng
hán yù
hán shā shè yǐng
yǐn hán
fěn miàn hán chūn
hán zhēn
hán táo
hán xiāo
hán huá
hán huái
hán hú
hán gòu rěn rǔ
hán liàng
hán hú qí cí
hán cuì
hán gōng jǔ zhēng
hán yuān fù qū
xīng chēng
ā nà hán
rěn rǔ hán xiū
hán qī
hán yuān shòu qū
hán jū
hán tāi huā
shù bèi hán xī
hán yá dài jiăo
gǔ fù hán hé
jiā xù hán róng
luó hán mèng niăo
hán zhāng tǐng shēng