支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
狂妄粗鄙。
引清•蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大駡狂傖。”
kuángcang ㄎㄨㄤˊ ㄔㄣ
狂妄粗鄙。 清 蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大骂狂伧。”
["◎古代讥人粗俗,鄙贱。如 ~俗,~荒。~夫。","◎〔寒~〕见“寒”。"]详细解释
["①本称狗发疯,后亦指人精神失常。如 ~犬。疯~。癫~。发~。~人。②纵情任性或放荡骄恣的态度。如 轻~。~妄(极端自高自大)。~吠(狗狂叫,借指疯狂的叫嚣)。~乱。~野。~躁。~恣。~草(草书的一种,风格狂放无羁)。③气势猛烈,超出常度。如 ~风。~飙。~热。力挽~澜。"]详细解释
kuáng zhì
xiōng kuáng
kuáng qiě
qīng kuáng
kuáng xiào
kuáng luàn
kuáng wǔ
kuáng yán
kuáng chén
kuáng xìng
chen răng
kuáng shì
kuáng bèi
kuáng wéi
kuáng chéng
jū kuáng
kuáng gǔ zhī yán
kuáng nào
màn kuáng
kuáng jiàn
kuáng sǒu
kuáng miù
kuáng jiē yú
kuáng mò
yù kuáng
kuáng zhāng
kuáng xù
liáo kuáng
mǐ kuáng
ruăn shēng kuáng
kuáng liè
dié luàn fēng kuáng
fā kuáng biàn sǐ
kuáng biāo yùn dòng
yīng diān yàn kuáng
tà pò kuáng lán