支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲击梆子使发声。常用以巡夜和聚众。
引唐•符载 《士洑镇保宁记》:“向至暮夜,则渔者唱,樵者和,荡荡然罢鸣柝吠犬之惊。”宋•范成大 《次韵知郡安抚九日南楼宴集》之三:“万陇登禾新霽色,千村鸣柝旧寒烟。”清•纪昀 《阅微草堂笔记·如是我闻三》:“炊熟则鸣柝聚食。”
拼音是míng tuò
解释为敲击梆子使发声。
["①古代打更用的梆子:“朔气传金~”。②古同“拓”,开拓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
gǒu dào jī míng
zhāo yáng míng fèng
míng lǘ
gōu huǒ hú míng
míng jiàn
jī míng qí shí
míng bù píng
zhēng míng
míng luó
jīng míng
míng zōu
míng fèi
míng fú
yīng míng
míng qí
chuăn míng
míng hóu
míng lǜ
míng jiū
míng zhà
qín sè hé míng
míng tuó
jiá yù míng jīn
lǐ tuò
shuāng tuò
zhòng guān jī tuò
míng jiāng
xiào míng
míng náo
míng nòng
gū hóng āi míng
bái fèng míng
shān gǔ míng
míng xián kuí rì
wā míng gǔ chuī
lòu jìn zhōng míng