支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
寒蝉;秋蝉。
引《文选·潘岳<河阳县作>诗》:“鸣蝉厉寒音,时菊耀秋华。”李善 注引《礼记》:“孟秋,寒蝉鸣。”唐•高适 《留别郑三韦九兼洛下诸公》诗:“远路鸣蝉秋兴发,华堂美酒离忧销。”鲁迅 《朝花夕拾·从百草园到三味书屋》:“也不必说鸣蝉在树叶里长吟,肥胖的黄蜂伏在菜花上,轻捷的叫天子(云雀)忽然从草间直窜向云霄里去了。”
["①昆虫,种类很多,雄的腹面有发声器,叫的声音很大。如 ~联。~蜕。~韵(蝉鸣)。寒~。金~脱壳。②古代的一种薄绸,薄如蝉翼。如 ~纱。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
āi míng
lǘ míng quăn fèi
jī míng
jī míng bù yǐ
dà míng dà fàng
fēng bù míng tiáo , yǔ bù pò kuài
gōng bó chán yì
yī niú míng
chán míng
míng jì
liáng chán
míng chán
sī míng
diāo chán
yuān míng
míng dàn
kū chán
hè míng shān
chán fù
míng jiàn nà měi
bào míng
míng pèi
míng yàn
míng xián
míng shā
míng qí fèng
míng yuè
hú míng shān
chóng fù lù míng
huáng què sì chán
chán yùn
míng hóu
féi dùn míng gāo
bù míng zé yǐ
zhōng xiăng qìng míng
jǐng zhōng cháng míng