支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
筝。弹拨乐器。
弹筝。
引南朝 梁简文帝 《筝赋》:“陈宝器於紈罗,抚鸣筝而动曲。”唐•李白 《春日行》:“佳人当窗弄白日,絃将手语弹鸣筝。”王鼎 《焚椒录》引 辽 萧观音 《回心院》词:“张鸣筝,恰恰语娇鶯。一从弹作房中曲,常和窗前风雨声。”
引明•唐顺之 《永年公馆夜宿》诗:“静院无朋休对酒,高楼有女独鸣筝。”
["◎弦乐器,木制长形。古代十三或十六根弦,现为二十五根弦。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
tà míng
yín míng
míng huàn
hú míng xiāo zào
hé míng
jī míng sān xǐng
qín sè hé míng
míng shēng
míng luó
míng kē
míng qiān
gǔ yuè qí míng
zhōng míng lòu jìn
míng fú
míng gǔ
yōng míng
míng sī
míng yù
jiàn míng
pìn jī mǔ míng
míng hū
míng jué
zhēng yǔ
jiū míng
míng kē qiāng yù
hú míng yú chū
wā gǔ chán míng
guǐ huǒ hú míng
míng tiáo zhī shì
míng zòu
tuó míng biē yìng
léi míng diàn shăn
hú míng gǒu dào
què míng zhào jí
qí shān míng fèng
míng zhōng shí dǐng