支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
筝。弹拨乐器。
弹筝。
引南朝 梁简文帝 《筝赋》:“陈宝器於紈罗,抚鸣筝而动曲。”唐•李白 《春日行》:“佳人当窗弄白日,絃将手语弹鸣筝。”王鼎 《焚椒录》引 辽 萧观音 《回心院》词:“张鸣筝,恰恰语娇鶯。一从弹作房中曲,常和窗前风雨声。”
引明•唐顺之 《永年公馆夜宿》诗:“静院无朋休对酒,高楼有女独鸣筝。”
["◎弦乐器,木制长形。古代十三或十六根弦,现为二十五根弦。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng qǐ wǔ
míng jiào
míng yā
jī míng hú
xiān míng
yăn huā ěr míng
zhōng míng dǐng shí
míng fèng jì
míng jì
shēn míng
míng jiăo
jǐng dǐ míng wā
míng yú
bào míng
míng lǔ
míng xián
cháng míng jī
diào zhēng
lù míng yàn
wă fǒu léi míng
míng niăo
míng luó hè dào
nán míng gū zhăng
hú míng shān
fēng bù míng tiáo
míng zàn
xiào míng
pìn zhòu míng chén
míng kē xiàng
shè míng
míng luán
hán míng
míng shāo
băi niăo qí míng
yī míng
míng xián kuí rì