支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng zhōng
míng què
chū xià zhī míng
fèng míng zhāo yáng
hōng hōng qiāng qiāng
jǐ jǐ qiāng qiāng
míng jīn shōu bīng
qiāng yǒng
míng tiáo
xiào míng
míng huán
míng dāng
míng dòng
míng gāo
xiāo míng
míng lián
míng hé
chóng míng zhōng yuè
zhōng míng
léi gǔ míng luó
míng xián
léi shēng hōng míng
míng yě shí píng
míng quán
suān míng
míng huáng
míng shén
hú míng yú shū
wú fèng zhī míng
míng xiāo
míng náo
huáng míng lóng
fèng míng guān
wā míng gǔ chuī
jǐng zhōng cháng míng