支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
tà míng
míng zhōng
luán míng
wā míng yǐn jiào
chū xià zhī míng
qiāng yuè
fēng bù míng tiáo , yǔ bù pò kuài
qiāng láng
míng bù píng
qiāng míng
qiāng sǒng
míng chán
míng xiè
gòu míng
yuān míng
míng yuān
míng bì
yīng míng
míng wén
míng zhēng
hú míng gōu huǒ
cháng míng jī
lù míng yàn
qiāng jīn kēng yù
míng fèng tiáo
gòng míng qì
léi gǔ míng jīn
rèn shēn ěr míng
míng zòu
wú fèng zhī míng
dǐng shí míng zhōng
bù píng ér míng
míng hè zhōu
niăo míng jiàn
fèng míng guān
jī gǔ míng jīn