支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
dé yì zì míng
lǘ míng quăn fèi
míng fèng zhāo yáng
jī míng
hōng hōng qiāng qiāng
qiāng sǒng
sī míng
gòu míng
zhōng míng lòu jìn
míng huán
míng dí
míng fú
míng guăn
jǐng dǐ míng wā
rén tóu chù míng
míng wǔ
míng shèng
míng lǜ
léi gǔ míng luó
míng nuò
jiá yù míng jīn
qiāng jīn míng yù
yuán qiāng yī miàn
míng ráo
míng qí fèng
míng fèng tiáo
wā míng chán zào
míng yín
xiào míng
rèn shēn ěr míng
míng kē xiàng
bù míng zé yǐ
bái fèng míng
fèng míng guān
míng yú qiáo mù
dǐng shí zhōng míng