支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
yín míng
míng zhōng
āi míng
bēi míng
lǘ míng yī shēng
míng hú
qiāng qiāng yì yì
míng jì
sī míng
míng duó
yīng míng
míng hé
jiàn míng
míng xián
míng yàn
míng qiào
dǐng shí míng zhōng
míng yì
yuán qiāng yī miàn
míng qí fèng
nán míng gū zhăng
míng kòng
míng zòu
guàn míng
bù míng zé yǐ
míng yáng fèng
léi míng diàn shăn
féi dùn míng gāo
míng hè zhōu
míng zhōng jī qìng
qí míng yě āi
niăo míng jiàn
băi niăo tí míng
xián míng lè qì
míng zhōng shí dǐng