支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
蛙鸣。比喻俗物喧闹。
鸣叫的青蛙。
引《晋书·后妃传论》:“识暗鸣蛙,智昏文蛤。”宋•苏轼 《用旧韵送鲁元翰知洛州》:“鸣蛙与鼓吹,等是俗物喧。”清•唐孙华 《夏日园居杂咏》之三:“眼底雌雄看鬭蚁,耳中鼓吹厌鸣蛙。”
引宋•范成大 《喜雨》诗:“昨遣长鬚借踏车,小池须水引鸣蛙。”明•刘基 《冬暖》诗:“野畦落日舞残蝶,小池过雨喧鸣蛙。”
蛙鸣,拼音 :míng wā,比喻俗物喧闹。
["◎两栖动物的一科,无尾,后肢长,前肢短,趾有蹼,善于跳跃和泅水。种类很多。如 青~(俗称“田鸡”)。牛~。~泳。~人。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng hú
jǐng wā
zuò jǐng zhī wā
jī míng sān xǐng
yī míng jīng rén
fēng yǔ rú huì , jī míng bù yǐ
míng gǔ
míng fèng
gǔ yuè qí míng
míng sī
míng huán
míng bāo
míng bì
míng dú
míng jiàn nà měi
míng hóu
wā fèi
pìn jī chén míng
yīng qí míng yǐ
gěng yē nán míng
míng tuó
zhōng míng dǐng shí
míng kē qiāng yù
hú míng yú chū
míng yín
míng tiáo zhī shì
míng kē lǐ
fèng míng hè lì
míng huáng
míng shén
míng jú
míng shā shān
gū hóng āi míng
féi dùn míng gāo
wă fǔ zhī míng
bù míng bù fēi