支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
臣子;臣下。
英official in feudal times;
臣下,臣子。
引《左传·僖公十五年》:“陷君于败,败而不死,又使失刑,非人臣也。”《孟子·尽心上》:“贤者之为人臣也,其君不贤,则固可放与?”《新唐书·唐休璟传》:“易之 兄弟恩宠过幸,数入禁閫,非人臣所宜,愿加防察。”郭沫若 《南冠草》第五幕:“你身受国家的重恩,位极人臣。”
臣子。
引《荀子·王霸》:「人主不公,人臣不忠也。」《三国演义·第六八回》:「大王位极人臣,何不退步,跟贫道往峨嵋山中修行?」
【释义】臣下,臣子。
["①由类人猿进化而成的能制造和使用工具进行劳动、并能运用语言进行交际的动物。如 ~类。②别人,他人:“~为刀俎,我为鱼肉”。待~热诚。③人的品质、性情、名誉。如 丢~,文如其~。"]详细解释
["①君主时代的官吏,有时亦包括百姓。如 ~僚。~子。~服。君~。②官吏对君主的自称:“王必无人,~愿奉璧往使。”③古人谦称自己。④古代指男性奴隶。如 ~仆。~虏。"]详细解释
nǚ rén
yuàn tiān yóu rén
cǐ chǔ bù liú rén , huì yǒu liú rén chǔ
dōng xi nán běi rén
rén shì
rén mín dài biăo
ān rén
rén biăo
chái rén
chì rén
pǐn rén
rén jiàn
tiān suì rén yuàn
bì chén
zǐ wēi shè rén
rén chén
yù rén
wén mò rén
mò xī gē rén
rén xián
chéng rén lǐ
shòu zhì yú rén
rén xián jù jì
qīn chén
rén xiàng shè yǐng
rén yān fú còu
rén jí jì shēng
wéi tiān bèi rén
cān dài rén
rén xīn xiàng hăi
bīn lǐ gù rén
shè jì zhī chén
chún lù rén
rén zhōng shī zǐ
là táng rén
bái xuě bā rén